ഒഴിഞ്ഞ വലകൾ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു; ധർമസ്ഥല മഞ്ജുനാഥ സ്വാമിക്ക് മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ വെള്ളിമീൻ സമർപ്പിച്ചു

തലമുറകളായി ദക്ഷിണ കന്നഡ മാൽപെയിലെ ആഴക്കടൽ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ ജീവനാഡിയാണ് കടൽ. ഉഡുപ്പിയുടെ തീരദേശത്ത് ഓരോ പ്രഭാതവും ഉണരുന്നത് പുതിയ പ്രതീക്ഷകളോടെയാണ്, ഓരോ കടൽയാത്രയും വിശ്വാസത്തിലും. എന്നാൽ 2025-ൽ കർണാടകയുടെ ഈ തീരത്ത് അറബിക്കടൽ അസാധാരണമാംവിധം നിശബ്ദമായി. ഉഡുപ്പി തീരത്തുണ്ടായ കടുത്ത മത്സ്യക്ഷാമം നൂറുകണക്കിന് മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളെ ശൂന്യമായ വലകളിലേക്കും പെരുകുന്ന കടക്കെണിയിലേക്കും തള്ളിവിട്ടു. പല കുടുംബങ്ങൾക്കും ജീവനോടെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നത് തന്നെ അനിശ്ചിതത്വത്തിലായി.

മറ്റ് വഴികളൊന്നുമില്ലാതെ, ഇരുനൂറോളം വരുന്ന മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ ശ്രീക്ഷേത്ര ധർമസ്ഥലയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. മഞ്ജുനാഥ സ്വാമിയുടെ സന്നിധിയിൽ നിന്ന് അവർ കടൽ വീണ്ടും തങ്ങളോട് കനിയണമേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു. ധർമ്മസ്ഥല ധർമാധികാരി ഡോ. ഡി വീരേന്ദ്ര ഹെഗ്ഗഡെയെ കണ്ട് മത്സ്യത്തൊഴിലാളി സമൂഹം അനുഭവിച്ചുവരുന്ന ദുരിതങ്ങൾ അവർ പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്തു.

അവരുടെ സങ്കടങ്ങളിൽ മനസ്സലിഞ്ഞ ഡോ. ഹെഗ്ഗഡെ, അവർക്ക് എന്നും ഓർമയിൽ നിൽക്കുന്ന ചില ആശ്വാസവാക്കുകൾ നൽകി: “തിരമാലകൾ നിങ്ങൾക്കനുകൂലമായി മാറട്ടെ. സമൃദ്ധി തിരികെ വന്നാൽ, നിങ്ങളുടെ ശേഷിക്കനുസരിച്ച് നന്ദിയുടെ അടയാളമായി ഒരു ചെറിയ വെള്ളി ഉപഹാരം സമർപ്പിക്കുക.” മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആ വാക്കുകൾ സത്യമായി പുലരുന്നതാണ് കണ്ടത്.

2026ലെ മത്സ്യബന്ധന സീസൺ അഭൂതപൂർവമായ മാറ്റമാണ് കൊണ്ടുവന്നത്. തലേവർഷം കനിവ് കാട്ടാതിരുന്ന കടൽ, ഇത്തവണ സമൃദ്ധമായ മത്സ്യസമ്പത്ത് നൽകി മാൽപെയിലെ മത്സ്യബന്ധന തുറമുഖത്തേക്ക് ഐശ്വര്യം തിരികെ എത്തിച്ചു. ഈ തിരിച്ചുവരവിന് നന്ദിയെന്നോണം, തങ്ങൾ നൽകിയ വാക്ക് പാലിക്കാൻ തന്നെ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ തീരുമാനിച്ചു.

ബോട്ട് ഉടമകളും തൊഴിലാളികളും തങ്ങളാൽ കഴിയുന്ന തുക സംഭാവന ചെയ്തു. അങ്ങനെ എല്ലാവരും ചേർന്ന് 5,29,125 രൂപ സമാഹരിച്ചു. ഈ തുകയിൽ നിന്ന്, തീരദേശത്ത് സമൃദ്ധിയുടെ ചിഹ്നമായി കരുതപ്പെടുന്ന ‘റാണി മീനിന്റെ’ (Pink Perch) ആകൃതിയിൽ 770 ഗ്രാം തൂക്കം വരുന്ന ഒരു വെള്ളിമാല അവർ നിർമിച്ചു. 2,45,000 രൂപ വിലമതിക്കുന്ന ഈ കൈകൊണ്ട് നിർമിച്ച ഉപഹാരം അവർ മഞ്ജുനാഥ സ്വാമിക്ക് സമർപ്പിച്ചു. ബാക്കി വന്ന 2,84,125 രൂപ, ദിവസേന ആയിരക്കണക്കിന് ഭക്തർക്ക് ആഹാരം നൽകുന്ന ധർമസ്ഥലയിലെ ‘അന്നദാന’ ഫണ്ടിലേക്ക് സംഭാവനയായി നൽകുകയും ചെയ്തു.

മാൽപെ ഡീപ്പ്-സീ ട്രോൾ ബോട്ട് അസോസിയേഷൻ പ്രതിനിധിയായ സുഭാഷ് മെൻഡൻ പറഞ്ഞതുപോലെ: “ഈ ഉപഹാരം വെറുമൊരു ആചാരത്തിനും അപ്പുറമായിരുന്നു. അത് കൂട്ടായ്മയുടെ ഐക്യത്തിന്റെയും, കടലിനോടുള്ള ആഴത്തിലുള്ള ആദരവിന്റെയും, തങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേട്ട ദൈവത്തിനുള്ള നന്ദിയുടെയും ഉദാഹരണമായിരുന്നു.”